aktualności :

Wydział Środowiska

ul. Kościelna 5b, tel.centrala (33) 875-79-00
Naczelnik Wydziału – Paweł Dyrcz

Dane kontaktowe »

Admin Kategoria: Wydział Środowiska
Opublikowano: 28 maj 2011 Odsłony: 7541

Babia Góra


Powierzchnia : 4915,6 ha, na terenie gminy Jabłonka (106,0 ha), Lipnica Wielka (1512,67 ha), Zawoja (3297,0 ha)

Kod obszaru : PLB 120011

Forma ochrony w ramach sieci Natura 2000 : obszar specjalnej ochrony ptaków (Dyrektywa Ptasia)

Status obszaru : obszar wyznaczony Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 5 września 2007 r. (Dz. U. Nr 179, poz. 1275)

Opis :
Masyw Babiej Góry położony jest we wschodniej części Beskidu Żywieckiego i stanowi drugie co do wysokości po Tatrach pasmo górskie w Polsce. Grzbiet Babiej Góry jest obszarem wododziałowym pomiędzy zlewnią Morza Bałtyckiego i Morza Czarnego. Masyw Babiej Góry cechuje asymetria budowy - stok północny jest bardzo stromy, natomiast stok południowy łagodnie opada ku dolinom. Występuje tu charakterystyczny piętrowy układ roślinności. W reglu dolnym dominuje buczyna karpacka, bory jodłowe i jodłowo - świerkowe, natomiast regiel górny pokrywa bór świerkowy. Powyżej rozciągają się cenne w skali Europy zarośla kosodrzewiny - jedno z dwóch stanowisk kosodrzewiny na terenie Beskidów. Najwyższe z pięter roślinnych Babiej Góry - piętro halne charakteryzuje się ubogą roślinnością i występowaniem muraw alpejskich oraz zbiorowisk porostów naskalnych. W sumie na terenie obszaru występuje 14 typów siedlisk cennych w skali Europy zajmujących ponad 85% powierzchni. Są to m.in. górskie murawy, jaworzyny ziołoroślowe oraz priorytetowe górskie murawy bliźniczkowe, Flora ostoi liczy ponad 900 gatunków roślin naczyniowych, wśród których występuje wiele rzadkich i zagrożonych gatunków. Szczególnie cenną rośliną jest okrzyn jeleni - symbol Babiogórskiego Parku Narodowego. Nie występuje on nigdzie indziej w Polsce poza Babią Górą. Ostoja chroni również stanowiska wyjątkowo cennych z europejskiego punktu widzenia roślin - tojadu morawskiego i tocji karpackiej. Spośród rzadkich gatunków zwierząt występują tu endemity karpackie: gryzoń - darniówka tatrzańska i chrząszcz- sichrawa karpacka. Spośród cennych z europejskiego punktu widzenia zwierząt bytują tu niedźwiedź brunatny, ryś, wilk. Ostoja ma również duże znaczenie dla ochrony ptaków m.in. kuraków leśnych - głuszca i cietrzewia oraz sów - puszczyka uralskiego i puchacza.



Załączniki:
-Mapka
-Formularz danych

 

Babia Góra


Powierzchnia : 3350,4 ha

Kod obszaru : PLH 120001

Forma ochrony w ramach sieci Natura 2000 : specjalny obszar ochrony siedlisk (Dyrektywa
Siedliskowa)

Status obszaru : obszar proponowany przez Rząd RP

Opis :
Masyw Babiej Góry położony jest we wschodniej części Beskidu Żywieckiego i stanowi drugie co do wysokości po Tatrach pasmo górskie w Polsce. Grzbiet Babiej Góry jest obszarem wododziałowym pomiędzy zlewnią Morza Bałtyckiego i Morza Czarnego. Masyw Babiej Góry cechuje asymetria budowy - stok północny jest bardzo stromy, natomiast stok południowy łagodnie opada ku dolinom. Występuje tu charakterystyczny piętrowy układ roślinności. W reglu dolnym dominuje buczyna karpacka, bory jodłowe i jodłowo - świerkowe, natomiast regiel górny pokrywa bór świerkowy. Powyżej rozciągają się cenne w skali Europy zarośla kosodrzewiny - jedno z dwóch stanowisk kosodrzewiny na terenie Beskidów. Najwyższe z pięter roślinnych Babiej Góry - piętro halne charakteryzuje się ubogą roślinnością i występowaniem muraw alpejskich oraz zbiorowisk porostów naskalnych. W sumie na terenie obszaru występuje 14 typów siedlisk cennych w skali Europy zajmujących ponad 85% powierzchni. Są to m.in. górskie murawy, jaworzyny ziołoroślowe oraz priorytetowe górskie murawy bliźniczkowe, Flora ostoi liczy ponad 900 gatunków roślin naczyniowych, wśród których występuje wiele rzadkich i zagrożonych gatunków. Szczególnie cenną rośliną jest okrzyn jeleni - symbol Babiogórskiego Parku Narodowego. Nie występuje on nigdzie indziej w Polsce poza Babią Górą. Ostoja chroni również stanowiska wyjątkowo cennych z europejskiego punktu widzenia roślin - tojadu morawskiego i tocji karpackiej. Spośród rzadkich gatunków zwierząt występują tu endemity karpackie: gryzoń - darniówka tatrzańska i chrząszcz- sichrawa karpacka. Spośród cennych z europejskiego punktu widzenia zwierząt bytują tu niedźwiedź brunatny, ryś, wilk. Ostoja ma również duże znaczenie dla ochrony ptaków m.in. kuraków leśnych - głuszca i cietrzewia oraz sów - puszczyka uralskiego i puchacza.

Siedliska :
wysokogórskie borówczyska bażynowe
zarośla kosodrzewiny
wysokogórskie murawy acidofilne i bezwapienne wyleżyska śnieżne
nawapienne murawy wysokogórskie i wyleżyska śnieżne
górskie i niżowe murawy bliźniczkowe (płaty bogate florystycznie)
ziołorośla górskie i ziołorośla nadrzeczne
niżowe i górskie świeże łąki użytkowane ekstensywnie
górskie i nizinne torfowiska zasadowe o charakterze młak, turzycowisk i mechowisk
kwaśne buczyny
żyzne buczyny
górskie jaworzyny ziołoroślowe
jaworzyny i lasy klonowo-lipowe na stokach i zboczach
łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe i jesionowe, olsy źródliskowe)
górskie bory świerkowe

Ważne dla Europy gatunki zwierząt (z Załącznika II Dyrektywy Siedliskowej i z Załącznika I Dyrektywy w tym gatunki priorytetowe):
bezkręgowce - biegacz urozmaicony
ptaki - bocian czarny, cietrzew (podgatunek kontynentalny), dzięcioł białogrzbiety, dzięcioł czarny,
dzięcioł trójpalczasty, dzięcioł zielonosiwy, gąsiorek, głuszec, jarząbek, puszczyk uralski, puchacz,
skowronek borowy, muchówka mała, włochatka, sóweczka, zimorodek
ssaki - darniówka tatrzańska, niedźwiedź brunatny, ryś, wilk, wydra

Ważne dla Europy gatunki roślin (z Załącznika II Dyrektywy Siedliskowej), w tym gatunki priorytetowe:
tojad mocny morawski, tocja karpacka,



Załączniki:
-Mapka
-Formularz danych

 

 


Beskid Mały


Powierzchnia : 7186,2 ha

Kod obszaru : PLH 240023

Forma ochrony w ramach sieci Natura 2000 : specjalny obszar ochrony siedlisk (Dyrektywa
Siedliskowa)

Status obszaru : obszar proponowany przez Rząd RP

Opis :
Omawiany obszar położony jest w masywie Beskidu Małego, w paśmie Magurki Wilkowickiej i grupie Łamanej skały. Beskid Mały znajduje się w obrębie Beskidu Zachodniego, od zachodu graniczy z Beskidem Śląskim, natomiast od wschodu z Beskidem Makowskim. Przełom rzeki Soły dzieli Beskid Mały na dwie części: zachodnią (Pasma Czupla i Magurki) oraz wschodnią (tzw. Beskid Andrychowski). Pasmo Beskidu Małego w całości podlega prawnej ochronie jako Park Krajobrazowy Beskidu Małego (o powierzchni 25770 ha), wchodzący w skład Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa Śląskiego.
Ostoja Beskid Mały jest stosunkowo rozległym obszarem, zajmuje bowiem powierzchnię ponad siedmiu tysięcy hektarów. Na tym terenie, zbudowanym głównie z piaskowców – skał dość twardych i odpornych na wietrzenie, powierzchniowo dominują zbiorowiska leśne (w przeważającej części typu dolnoreglowego). Występują również zbiorowiska łąkowe, zajmujące już znacznie mniejszą część powierzchni oraz sporadycznie zbiorowiska torfowiskowe, ziołoroślowe i naskalne.
Obszar ten charakteryzuje się urozmaiconą rzeźbą terenu, gęstą siecią rzeczną wraz ze sporą liczbą źródeł oraz dużymi deniwelacjami terenu (przekraczające 500 m). Układ dolin jest koncentryczny, grzbiety i szczyty skalne zaokrąglone, a stoki dość strome (nachylenie przekracza czasem 30 stopni). Występują małe jaskinie, schrony, baszty i ostańce skalne.
Na obszarze stwierdzono obecność czternastu siedlisk przyrodniczych z załącznika I Dyrektywy Siedliskowej, w tym: kompleks kwaśnych buczyn górskich (jest to największy i najlepiej wykształcony kompleks tego typu w Karpatach), zespoły świerczyny górnoreglowej (występującej na krańcach zasięgu geograficznego), jaworzyny miesięcznicowej, świerczyny na torfie. Ostoja jest ponadto miejscem występowania dwóch gatunków mchów z załącznika II Dyrektywy Siedliskowej: widłozębu zielonego oraz bezlistu okrywowego (z tym że stanowisko bezlistu okrywowego, bardzo rzadkiego, wymaga potwierdzenia).
Na obszarze znajdują się trzy rezerwaty przyrody: Madohora (gmina Ślemień - województwo śląskie, powiat żywiecki i Andrychów – małopolskie, powiat wadowicki), Szeroka (gmina Łękawica – województwo śląskie, powiat żywiecki) oraz Zasolnica (gmina Porąbka, powiat bielski, województwo śląskie). W ten sposób ochroną objęte zostały obszary szczególnie cenne, przede wszystkim fragmenty drzewostanów o charakterze naturalnym.
Znaleźć można tutaj ponadto liczne gatunki chronione na terenie naszego kraju, m.in. parzydło leśne, omieg górski, wawrzynek wilczełyko, śnieżyca wiosenna. Siedliska te dają schronienie takim zwierzętom jak: jelenie, sarny, dziki, rysie, bociany czarne, salamandry plamiste oraz traszki karpackie (endemit). Występują tutaj także jaskinie (w tym najpiękniejsza z nich Jaskinia Komanieckiego).



Załączniki:
-Mapka
-Formularz danych

 


Na Policy

 

Powierzchnia : 72,6 ha

Kod obszaru : PLH 120012

Forma ochrony w ramach sieci Natura 2000 : specjalny obszar ochrony siedlisk (Dyrektywa
Siedliskowa)

Status obszaru : obszar proponowany przez Rząd RP

Opis :
Ostoja znajduje się we wschodniej części Beskidu Żywieckiego, w masywie Policy i obejmuje szczytowe partie góry Polica (1369 m n.p.m.). Prawie cały obszar porośnięty jest zachowanym w stanie naturalnym, zwartym borem górnoreglowym. Jest to siedlisko cenne z europejskiego punktu widzenia. Oprócz tego występują tu jeszcze dwa siedliska ważne dla Europy: górskie ziołorośla okrajkowe oraz zarośla kosodrzewiny. Znajdują się tu stanowiska chronionych i zagrożonych w Polsce gatunków roślin, m.in. parzydło leśne, goryczka tojeściowa, widłak wroniec oraz limba. Spośród dużych ssaków oprócz pospolitych w lasach zwierząt spotyka się tu często pojedyncze osobniki dużych drapieżników takich jak: niedźwiedź brunatny, ryś i wilk. Są to gatunki zwierząt ważne dla ochrony europejskiej bioróżnorodności. Ostoja jest również miejscem występowania pięciu gatunków ptaków cennych w skali Europy, m.in. kuraków leśnych: głuszca, cietrzewia i jarząbka.

Formy ochrony przyrody :
Rezerwat przyrody Na Policy
Rezerwat na Policy im. prof. Zenona Klemensiewicza

Siedliska :
zarośla kosodrzewiny
ziołorośla górskie i ziołorośla nadrzeczne
górskie bory świerkowe

Ważne dla Europy gatunki zwierząt (z Załącznika II Dyrektywy Siedliskowej i z Załącznika I Dyrektywy Ptasiej, w tym gatunki priorytetowe):
ptaki - cietrzew (podgatunek kontynentalny),dzięcioł czarny,dzięcioł trójpalczasty, głuszec,jarząbek,
ssaki - niedźwiedź brunatny, ryś, wilk



Załączniki:
-Mapka
-Formularz danych
-Mapa zdjęciowa

 

 

Pasmo Policy


Powierzchnia : 1190,1 ha, na terenie gminy Bystra Sidzina (398,9 ha),Jabłonka (373,0 ha), Zawoja
(418,2 ha)

Kod obszaru : PLB120006

Forma ochrony w ramach sieci Natura 2000 : obszar specjalnej ochrony ptaków (Dyrektywa Ptasia)

Status obszaru : obszar wyznaczony Rozporządzeniem Ministra Środowiska z 27 października 2008 r. (Dz. U. Nr 198, poz. 1226), zaproponowany przez organizacje pozarządowe w ramach Shadow List

Opis :
Obszar obejmuje wyższy fragment grzbietu Policy, który jest północno- wschodnią częścią pasma odchodzącego od masywu Babiej Góry za przełęczą Krowiarki. Pasmo osiąga wysokość 1318 m npm w kulminacji Polica i 1239 m npm w kulminacji Okrąglica. Teren jest porośnięty buczyną karpacką – 96 % powierzchni, z polanami pod szczytami. Jest to jedna z najważniejszych w Polsce ostoi głuszca.

Siedliska :
zarośla kosodrzewiny
ziołorośla górskie i ziołorośla nadrzeczne
górskie bory świerkowe

Ważne dla Europy gatunki zwierząt (z Załącznika II Dyrektywy Siedliskowej i z Załącznika I Dyrektywy Ptasiej, w tym gatunki priorytetowe):
ptaki - cietrzew (podgatunek kontynentalny),dzięcioł czarny,dzięcioł trójpalczasty, głuszec,jarząbek,
ssaki - niedźwiedź brunatny, ryś, wilk



Załączniki:
-Mapa
-Formularz danych

 


Jesteś tutaj:   Strona główna Obszary Natura 2000
Zobacz również

 

klim

 

 

 

Starostwo Powiatowe w Suchej Beskidzkiej posiada certyfikat Systemu Zarządzania Jakością wg normy ISO 9001:2008.